„Halo, halo, Polskie Radio Warszawa, fala 480m”

18 kwietnia 1926

Inauguracja rozgłośni Polskiego Radia SA miała nastąpić już w końcu marca 1926 r. – tuż przed świętami Wielkiej Nocy. Jak jednak donosił „Kurjer Warszawski”: „z powodów natury technicznej inaugurację […] odroczono do d. 11 kwietnia. Tymczasem odbywać się będą próby techniczne w celu dostrojenia obwodów w aparaturze.”. I próby te się odbywały – a program kilkugodzinnych audycji był zamieszczany w prasie codziennej.

Ostatecznie inauguracja odbyła się w niedzielne popołudnie 18 kwietnia 1926 r., o godzinie 17:45 (mimo iż prasa zapowiadała początek na 19:45!). Słuchaczy przy odbiornikach „kryształkowych” przywitała Halina Sztompkówna, pierwsza spikerka Polskiego Radia. Następnie przemówienia inaugurujące działanie rozgłośni wygłosili premier Aleksander Skrzyński, Stanisław Grabski, pełniący wówczas funkcję ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz prezes spółki Polskie Radio S.A. Tadeusz Sułowski i dyrektor Zygmunt Chamiec. Wieczorna audycja była poświęcona muzyce Fryderyka Chopina, a także została wzbogacona odczytami fragmentów poezji i prozy polskiej.

Audycję transmitowano z pierwszej siedziby Polskiego Radia S.A. w budynku Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przy ul. Kredytowej. Tutaj znajdowało się studio, sam zaś sygnał został nadany dzięki antenie stojącej przy ulicy Narbutta 29, odkupionej wraz z nadajnikiem od Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego, które było pionierem radia w Warszawie. PTR rozpoczęło nadawanie audycji rok wcześniej - 1 lutego 1925 r., w trakcie trwania przetargu na koncesję radiową ogłoszonego przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu.

Stacja nadawcza przy ul. Narbutta była dla Polskiego Radia stacją tymczasową. W styczniu 1927 r. audycje zaczęto nadawać z fortu przy ul. Racławickiej, gdzie powstały dwa 75-metrowe maszty, pomiędzy którymi rozpięto 130-metrową antenę. W budynkach fortecznych ulokowano zaś całą aparaturę niezbędną do nadawania audycji.

Początkowo audycje były nadawane tylko przez 5 godzin dziennie, pod koniec 1926 r. czas trwania wydłużono do 8 godzin dziennie. Nadawano m.in. koncerty muzyki klasycznej, wykłady o tematyce historycznej, gospodarczej, wykłady dla rolników, w późniejszym okresie pojawiły się transmisje uroczystości, mszy świętych, audycje dla szkół, wiadomości sportowe i transmisje z imprez sportowych, i wiele innych, składających się na całodzienny program.

Rozrastająca się rozgłośnia przeniosła się w 1929 r. do nowego studia przy ul. Zielnej 25, zaś w styczniu 1931 r. została uruchomiona stacja nadawcza nieopodal Raszyna. Była to najsilniejsza stacja nadawcza ówczesnej Europy, z dwoma masztami o wysokości 200 metrów i rozpiętą pomiędzy nimi anteną o długości 280 m.

Źródła:
Maurycy Bryx, Polskie Radio S.A. – Początki radiostacji warszawskiej

Fotografia:

"Cała Polska słucha radia" - okładka folderu reklamowego wydanego przez Polskie Radio w 1936 roku

Materiały dodatkowe